Vrijdag de 13e. Een muziekwinkel in Drenthe en voor de meeste mensen een kwestie van ongelukkig toeval, maar voor Gercoh het startpunt van alles. Voor hem was muziek nooit een keuze; het was onvermijdelijk. En dat hoor je.
Zijn stemgeluid, ergens tussen Eddie Vedder en The White Buffalo in, draagt het gewicht van iemand die niet anders kán dan zingen. Lone Wolf, zijn meest recente album, laat zien hoe breed dat verhaal zich ontvouwt. When The Summer Falls In Autumn Again en Missing Pieces kruipen onder je huid, terwijl Lone Wolf en Black Tears je bij de keel grijpen. Geen trucjes, geen opsmuk. Gewoon songs die blijven hangen.
Live is het niet anders. Als one-man band staat Gercoh alleen op het podium, maar het voelt nooit klein. Hij beweegt moeiteloos tussen folkblues, indiepop en rootsrock en telkens vraag je je af hoe één persoon zo’n volle sound kan neerzetten.
Gercoh maakt niet alleen muziek. Hij is muziek.